arrow_drop_up arrow_drop_down
21 januari 2020 
in Rouw

Rouw... en dan is er toch weer de zon en de kleine geluksmomentjes

Onze slogan was altijd: als we ‘s morgens naast elkaar wakker worden, kunnen we alles aan. En ineens word je alleen wakker…

Na jaren van mantelzorger gevolgd door blijvende invaliditeit van Rik en vervolgens zijn onverwachte overlijden wat niets met zijn handicap te maken had en zeer, zeer onverwacht gebeurde, gaf mijn lijf het bijna een jaar later gewoon op. De overlevingsmodus hield niet langer stand en ik ging genadeloos onderuit.

Wat nu?

Het advies dat ik kreeg was: gas terug nemen, een aantal maanden stoppen met werken en op krachten komen. De tijd nemen om uit te rusten, te verwerken en los te laten. Oeps, dat was moeilijker dan ik dacht!

Het was wel een dingetje voor deze bezige bij. Altijd gewerkt, altijd bezig en dan nu gedwongen worden niets meer te doen omdat je het eenvoudigweg niet meer kunt en dat een paar maanden lang. Pfff, ik dacht dat ik gek werd, ik vloog tegen de muur op!

Niet langer bezig zijn en ook een beetje verschuilen achter mijn werk. Niet de pijn kunnen omzeilen, niet even alles vergeten door er voor iedereen steeds weer te zijn. Altijd mail beantwoorden, appjes beantwoorden, trainingen geven en vriendelijk en begripvol blijven. De koek was op.

Tijd om te wennen

Na een paar weken, waarin ik niet wist waar ik het moest zoeken, kon ik er langzaam wat aan wennen en kwam ik eindelijk in de rust stand. Stukje bij beetje kon ik me ontspannen en de pijn en het verdriet toelaten en doorleven.

Eindelijk kon ik mijn verantwoordingsgevoel tot rust manen en verantwoording nemen voor mezelf. Gelukkig heb ik hierbij de voor mij juiste hulp gekregen, alleen was het mij niet gelukt!

Homeopathische medicijnen, ontspanningsbehandelingen, energetische sessies en een coach die zelf haar partner is verloren vormden mijn reddingsboeien.

En niet te vergeten mijn puppy Guus, twee maal per dag wandelen in de bossen deed me goed. Dat beestje om me heen is heerlijk.

 

Zelf leren remmen

Waar altijd Rik mijn natuurlijke rem was, moest ik nu mezelf afremmen. Een dingetje, kan ik je zeggen! Oh oh oh, wat ben ik mezelf tegen gekomen. Na zoveel jaren beslissingen gaan nemen waarbij je alleen met jezelf rekening hebt te houden, dat is toch best ingewikkeld. Ik had aardig wat te leren (en nog).

Hoe wil ik verder?

Wat wil ik? Wat kan ik? Hoe wil ik leven? Wat is belangrijk voor mij? Welke dromen van ons samen zijn ook dromen die ik alleen wil leven? Zomaar een paar vragen die ik te beantwoorden kreeg.

Het was altijd ‘wij’ en niet ‘ik’. In een goede relatie doe je dingen alleen, maar ook veel samen. Dat betekent rekening houden met elkaar. Ineens had ik alleen rekening te houden met mezelf. Gek genoeg voelde deze ‘vrijheid’ in het begin helemaal niet vrij, maar alleen maar ellendig.

Opnieuw mijn leven inrichten

De weg was zwaarder en langer dan ik vooraf dacht. Maar het bracht me ook hele mooie inzichten.
Het bracht nieuwe dingen op mijn pad, nieuwe wegen, nieuwe ontwikkelingen.
Oude vriendschappen verdwenen en nieuwe kwamen ervoor in de plaats.

Deze week heb ik een grote knoop doorgehakt die me al langere tijd zwaar op de maag lag.
Enerzijds had ik een coaching bedrijf waar Rik en ik ondernemers begeleidden in financieel beheer en ondernemerschap. Anderzijds waren we heel intensief bezig binnen het vak netwerkmarketing.
Ik ben, na lang wikken en wegen, per 1 januari 2020 gestopt met het bedrijf Goed in Geld.

De netwerkmarketing activiteiten zal ik straks langzaamaan weer gaan oppakken, maar niet meer zoveel uur in de week als we samen deden.

Groei en ontwikkeling

Een half jaar geleden ben ik begonnen met een tekenopleiding intuïtief tekenen. Voor mij een geweldige manier om vanuit het onderbewustzijn te tekenen. Heerlijk om te doen en heel ontspannend. Guus weet het al precies, om 21.30 uur staat hij op en gaat met vragende grote ogen onder mijn tekentafel liggen. Zo van, kom op! Het is tekentijd! Inmiddels is kleine Guus alweer 8 maanden en een behoorlijk flinke, waakse hond.

Een nieuwe toekomst

Langzamerhand begin ik enig idee te krijgen wat ik met mijn toekomst wil gaan doen. In een rustig tempo ben ik me aan het bekwamen middels opleiding, research, veel lezen, onderzoek doen en vele gesprekken. En achter de schermen ben ik bezig mijn website opnieuw in te richten.

Mijn wens is om in april of mei voorzichtig een nieuwe start te gaan maken.
Ik houd je op de hoogte!

Lieve groet,
Marie-Jose

Over de schrijver
Ik ben Marie-Jose Maltha, al jong begreep ik dat je geld nodig hebt in je leven om je dagelijks bezig te kunnen houden met die dingen die je blij maken en voldoening geven. En kom je in een situatie van rouw of erg moeilijke situaties, dan is het heel belangrijk verschillende inkomensbronnen te hebben om een tijdje pas op de plaats te kunnen maken. Voor mij de ultieme reden om enerzijds werkzaam te zijn als intuïtieve rouw coach en als creatieve rouw coach en dat ik anderzijds zoveel mogelijk mensen help om meerdere inkomensbronnen op te bouwen. Het gaat immers om de 3 W's: Welzijn, Welbevinden en Welvaart. Het één kan niet zonder het ander.
Iwan
Door

Iwan

op 21 January 2020

Hoi Marie Jose, vele dingen die ik herken, fijn dat je jezelf weer hebt gevonden, wens jouw alle goeds en liefs toe, geniet van het hondje en pak de dag Gr iwan

joke de waard
Door

joke de waard

op 21 January 2020

lieve Marie Jose, als je altijd een samen had, een 'ons', dan voelt het als geamputeerd he. je bent echt letterlijk en figuurlijk een deel van je identiteit kwijt. en toch, ben je helemaal comleet wie jij bent! ik begrijp je zo goed, je eigen weg weer vinden, je eigen draai.... stapje bij stapje kom je daar ook waar het weer goed voelt voor jou. hele dikke knuffel! x

Reactie plaatsen

Mag ik een cookie plaatsen?